tetchentruijens@hotmail.com schreef op 28-09-2026

In dit herstellingsoord verbleef mijn moeder in 1964.
We waren met 6 kinderen thuis, een druk gezin met een hard werkende vader.
Ik was 11 jaar en hoorde alleen dat " mama" even weg zou zijn omdat ze rust nodig had.
Ik zie haar nog gaan met een koffertje, mijn vader bracht haar weg.
Wij, kinderen, zijn nooit bij haar op bezoek geweest. Ik dacht dat de reis te duur was, maar denk nu dat wij alleen maar de drukte mee zouden brengen die zij juist moest vermijden.
Mijn moeder vertelde later dat er in Dennenheuvel een kwartier per dag over ziekzijn gepraat mocht worden. Er stond een potje op tafel waar degene die dat overschreed , een kwartje of een dubbeltje in moest doen.
Het bedrag herinner ik me niet meer precies.

Ik zat in mijn examenjaar van de Mulo en moest thuis blijven om het huishouden te runnen. Mijn examen heb ik wel gehaald gelukkig.
Ik heb geen nare herinneringen aan die tijd overgehouden.
Mijn moeder was vaak aan het zingen, had vriendinnen en was niet somber.
Het grote gezin was gewoon teveel voor haar.
Naar ik me herinner is ze er meer dan eens geweest.